Krater Batagaika

Termokras w paśmie Gór Czerskiego, w Ułusie wierchojańskim, Jakucji, w Rosji. Jest największym znanym kraterem we wiecznej zmarzlinie. Obiekt wziął swoją nazwę od pobliskiej rzeki, będącej dopływem rzeki Jana. Topnienie zmarzliny odsłoniło warstwy ziemi o wieku sięgającym od 200 tysięcy do 650 tysięcy lat. Krater odsłonił znaczną ilość szczątek starożytnych lasów oraz zwierząt, m.in. najlepiej zachowane szczątki mamuta włochatego, o wieku 50 tysięcy lat, zwłoki wymarłego gatunku konia, o wieku 42 tysięcy lat, oraz liczne inne szczątki bizonów, reniferów czy łosi. //źródło wiki

Ciekawostka:

Nie powstał w wyniku uderzenia meteorytu

Krater Batagai, powstały w wyniku topnienia wiecznej zmarzliny, jest ważny dla naukowców, ponieważ pomaga im zrozumieć, jak ocieplająca się planeta zmienia arktyczny krajobraz i co może to oznaczać dla przyszłości klimatu.

Według USGS, depresja potroiła się między 1991 a 2018 rokiem, podczas gdy jej objętość obecnie rośnie o około milion metrów sześciennych rocznie.

W badaniu opublikowanym w czerwcu 2024 roku w czasopiśmie naukowym Geomorphology badacze połączyli zdjęcia satelitarne i dane zebrane przez drony, tworząc trójwymiarowe modele krateru Batagai i obliczając, jak szybko się rozszerza. Wyniki wykazały, że na tym stanowisku stopiła się ilość lodu i wiecznej zmarzliny porównywalna z objętością około 14 Wielkich Piramid w Gizie. Objętość depresji zwiększa się o około milion metrów sześciennych rocznie.

Naukowcy szacują, że megadepresje uwalniają od 4 000 do 5 000 ton węgla rocznie. To mniej więcej odpowiada rocznym emisjom związanym z energią 1 700 do 2 100 gospodarstw domowych w USA, według porównania cytowanego w badaniu.